Tijdens de 42e ADAC Supercross Stuttgart, de voorbode van de tweedelige ADAC SX Cup 2026/2027, kon het Kawasaki Motul Pfeil-team een podiumplaats vieren. Toch moest het ook omgaan met een of twee typische Supercross-tegenslagen.
Traditioneel begon het nieuwe Duitse Supercross-seizoen in het gerenommeerde Hanns-Martin-Schleyer-Halle in Stuttgart. In het openingsevenement van de ADAC SX Cup 2026/2027, dat in januari in Dortmund zal doorgaan, ging het Kawasaki Motul Pfeil-team afgelopen weekend met een brede borst en een veelbelovend viertal rijders het openingsevenement van de ADAC SX Cup 2026/2027 in. In de hoogste SX1-klasse stuurde het team uit Dreitzsch in Thüringen, dat al decennialang zeer succesvol is, de Amerikanen Mitchell Harrison en Marshal Weltin de race in met Kawasaki KX450’s. In de “kleine” SX2-klasse namen de 2024 Stuttgart SX2-klimmer Preston Boespflug en Crockett Myers, beiden ook uit de VS, deel aan Kawasaki KX250’s.
Het vierkoppige Amerikaanse coureursteam was echter al volledig uitgeklaagd tijdens de eerste vrije trainingssessie op vrijdag. De 23-jarige Crockett Myers uit Navasota, Texas, crashte zwaar tegen het einde van deze trainingssessie en liep een gebroken dijbeen op.
Het team herstelde zich echter van deze tegenslag, bleef op zeer professionele wijze werken en werd die avond beloond met twee finales in SX1 (twaalf finalisten uit een veld van 24 rijders). In de finale over 18 ronden kwam de 28-jarige Mitchell Harrison uit Auburndale in de Amerikaanse staat Florida als derde op het podium. Dit was al een start. Marshal Weltin uit Ubly in Michigan, die drie jaar ouder is, eindigde als achtste met een degelijke rit.
In de kleine klasse had Preston Boespflug van Battle Ground in Washington, die net was teruggekeerd van een lange blessurepauze, pech in zijn kwalificatierace en moest daarna zoals altijd met twaalf deelnemers de repechagerace ingaan. Hoewel de 21-jarige het vanaf de meest ongunstige startpositie moest aanpakken, vocht hij zich naar de vijfde plaats. Dit was echter niet genoeg voor de finale. Om dat te doen, had hij eerst of tweede moeten eindigen.
Op de tweede dag (zaterdag) verstoorde een of ander technisch probleem op de motor van Preston Boespflug het proces tijdens de trainingssessies enigszins. In de kwalificatie kwam hij slechts drie ronden af, waardoor hij opnieuw een ongunstige startpositie had voor de kwalificatierace. In deze race miste hij de directe deelname aan de finale met één positie op de zesde plaats. Dus moest hij opnieuw een omweg nemen via de repechage. Dit keer slaagde hij er daadwerkelijk in om als tweede in de repechage deel te nemen aan de finale. Hoewel hij ook vanaf “zijn” buitenpositie moest starten, bewees hij zijn talent met een sterke inhaalrace naar de vierde plaats. Hij miste ongeveer vijf seconden voor brons, wat hij waarschijnlijk al had verloren in de moeilijke startfase.
Uiteindelijk trok hij de volgende korte conclusie: “Dat was een verschrikkelijk weekend voor mij in Stuttgart. Ik had maar een paar goede races. In de laatste schoof ik van de laatste startplaats naar de vierde plaats. Dat viel wel mee. Ik moet zeker aan mijn starts werken, dan zou ik in Dortmund niet zulke grote schommelingen moeten hebben.”
Hoewel het podium van die dag nipt werd gemist, was de vierde plaats van Preston Boespflug het lichtpuntje voor het Kawasaki Motul Pfeil-team op zaterdag. In SX1 misten Mitchell Harrison en Marshal Weltin de finale na crashes, harde manoeuvres en pech in de race. Daardoor was Mitchell Harrisons beoordeling van het weekend niet erg euforisch. Hij zei: “Ik had een heel goede vrijdag en liet goede races zien. Ik was erg blij met mijn eerste podium van de dag in Stuttgart en ook blij voor het team. Natuurlijk wilde ik zo doorgaan. In de eerste race op zaterdag zat ik vast in de chaos en wilde ik zo snel mogelijk vooruit. Daarbij botste ik tegen een andere rijder en crashte. De Last Chance-race met slechts tweeënhalve ronde is een vreemd format. Je hebt veel geluk nodig. Maar zo is racen. Al met al was ik blij dat ik hier weer was.”
Nog steeds behoorlijk teleurgesteld nam teambaas Harald Pfeil daarna de balans op: “Ik heb zelden zoveel pech gehad in één weekend. Je kunt niet altijd winnen of op het podium staan, maar de finale missen is bitter. Als je een renner met een ernstige blessure verliest in de eerste training, blijven niet alle teamleden ongedeerd. Vanaf dat moment had het hele weekend een wat vreemde nasmaak. Die liep als een rode draad.”
En verder: “Ik vond ook dat het circuit te makkelijk was, dus zelfs als goede coureur kon je niet veel bereiken vanuit een slechte startpositie. Het team werkte en werkte geweldig. En de steun van Kawasaki is in ieder geval goed. Dus het was een fijn weekend. Het enige wat ontbrak was het sportieve succes.”
Zijn zoon Tobias, die ook Junior Team Principal is, voegde toe: “We hadden ons meer voorgesteld, maar deze keer hadden we gewoon te veel pech. En dat in beide klassen. Op de een of andere manier is het niet zo geworden. Dat is gewoon Supercross. Desalniettemin zijn we blij dat we Harrisons derde plaats meenemen en willen we het beter doen in Dortmund. Daar richten we ons nu op. We gaan iets wisselen qua rijders, of we worden gedwongen iets te wisselen. We hopen dan echt weer te kunnen toeslaan.”
Het tweede team, ondersteund door Kawasaki Motors Europe N. V., Duitse tak, het Hfour Racing Team van Zweiradcenter Umbach, wist enkele respectabele successen te boeken in de SX2 met de Fransen Killian Vincent en Clement Briatte in hun laatste deelnames. Het beste resultaat behaalde Killian Vincent met een zesde plaats op de laatste avond. De tweede Duitse Supercross van de winter 2026/2027 vindt plaats van 15 tot 17 januari 2027 in de Westfalenhalle in Dortmund